Cryptotanshinone Temelli Kombinasyon Tedavisinin Meme Kanserinde Kemoterapiye Direnç Ekseninde Apoptotik ve Antimetastatik Etkilerinin Araştırılması
Üstündağ B. (Yürütücü)
Yükseköğretim Kurumları Destekli Proje, BAP Araştırma Projesi, 2026 - 2027
- Proje Türü: Yükseköğretim Kurumları Destekli Proje
- Destek Programı: BAP Araştırma Projesi
- Başlama Tarihi: Haziran 2026
- Bitiş Tarihi: Haziran 2027
Proje Özeti
Cryptotanshinone (CPT), doğal kökenli bir diterpen kinon bileşiği olup özellikle meme kanseri modellerinde anti-proliferatif, pro-apoptotik ve anti-metastatik etkileri nedeniyle dikkat çekmektedir. CPT’nin antikanser etkilerinin temel mekanizmalarından biri, hücre proliferasyonu, invazyon, metastaz ve kemoterapi direnci ile ilişkili olan STAT-3 sinyal yolunun baskılanmasıdır. CPT’nin STAT-3 fosforilasyonunu inhibe ederek tümör hücrelerinde apoptozu artırdığı ve sağkalım sinyallerini zayıflattığı bildirilmektedir. Ayrıca MCF-7 meme kanseri hücrelerinde proliferasyonu azalttığı, hücre döngüsü arresti oluşturduğu ve migrasyonu baskıladığı gösterilmiştir.
Doxorubicin, meme kanseri tedavisinde yaygın kullanılan etkili bir kemoterapötik ajan olmasına rağmen kardiyotoksisite, oksidatif stres ve gelişen ilaç direnci gibi önemli sınırlılıklara sahiptir. Bu nedenle doxorubicin etkinliğini artırırken toksisiteyi azaltabilecek kombinasyon yaklaşımları önem kazanmaktadır. Önceki çalışmalar, CPT’nin doxorubicin’in antitümör etkisini güçlendirebildiğini ve bu etkinin STAT-3 inhibisyonu ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu durum, CPT’nin doxorubicin duyarlılığını artırabilecek potansiyel bir destekleyici ajan olabileceğini düşündürmektedir.
Bu araştırmada, CPT ve doxorubicin kombinasyonunun MCF-7 hücreleri üzerindeki etkileri; sitotoksisite (WST-1), apoptoz (Annexin V/PI), oksidatif stres belirteçleri (ROS, MDA, CAT) ve hücre migrasyonu (wound healing) analizleriyle değerlendirilecektir. Çalışmanın amacı, kemoterapi duyarlılığını artırabilecek ve metastatik davranışı baskılayabilecek mekanistik temelli bir kombinasyon stratejisi geliştirmektir. Bu yönüyle araştırma, yalnızca sitotoksisiteyi değil, aynı zamanda translasyonel ve moleküler mekanizmaları da hedeflemektedir.