Hemsirelik Ögrencilerinin Eögrenmeye Yönelik Tutumlarının Sosyotelizm ile Iliskisinin Incelenmesi
Kaynar Demirel N. S., Basan İ. N.(Yürütücü)
TÜBİTAK Projesi, 2209-A - Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı, 2024 - 2025
- Proje Türü: TÜBİTAK Projesi
- Destek Programı: 2209-A - Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı
- Başlama Tarihi: Mart 2024
- Bitiş Tarihi: Aralık 2025
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Proje Özeti
Giriş: E-öğrenme, esneklik ve çeşitli öğrenme kaynaklarına erişim sağlayarak modern hemşirelik eğitiminde önemli bir rol oynamaktadır. Bununla birlikte, aşırı akıllı telefon kullanımı ve kişinin telefonuna odaklanarak başkalarını görmezden gelmesi olarak tanımlanan phubbing davranışı, öğrenmeye katılımı ve iletişimi olumsuz etkileyebilir.
Amaç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik tutumları ile phubbing davranışları arasındaki ilişkiyi ve demografik ve davranışsal faktörlerin bu değişkenler üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamıştır.
Yöntem: Araştırma, kesitsel, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tasarımda yürütülmüştür. Örneklemi, Türkiye’deki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 283 hemşirelik lisans öğrencisi oluşturmuştur. Veriler, E-Öğrenmeye Yönelik Tutum Ölçeği (ATELS) ve Genel Phubbing Ölçeği (GSP) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, post hoc testlerle birlikte tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır.
Bulgular: Öğrencilerin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının orta düzeyde olumlu olduğu (ATELS puan ortalaması: 28,18±7,78) ve orta düzeyde phubbing davranışı sergiledikleri (GSP puan ortalaması: 48,71±15,69) belirlenmiştir. ATELS ve GSP puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Cinsiyet ve sınıf düzeyi, ATELS puanlarıyla anlamlı düzeyde ilişkili bulunmuş; erkek öğrencilerin ve ikinci sınıf öğrencilerinin daha olumlu tutumlara sahip olduğu saptanmıştır. Daha güçlü iletişim becerileri de daha yüksek ATELS puanlarıyla ilişkili bulunmuştur (p<0,05). Buna karşılık, günlük akıllı telefon kullanım süresinin daha uzun olması, iletişim becerilerinin daha düşük olması ve sosyal etkinliklere katılımın az olması, daha yüksek phubbing düzeyleriyle anlamlı biçimde ilişkili bulunmuştur.
Sonuç: Bulgular, her iki değişkenin de dijital alışkanlıklarla şekillenmesine karşın aralarında doğrudan bir ilişki bulunmadığını düşündürmektedir. Öğrencilerin iletişim becerilerinin geliştirilmesi ve dijital öz düzenlemenin teşvik edilmesi, e-öğrenmenin etkililiğini artırabilir. Gelecekteki araştırmalarda bu dinamiklerin farklı eğitim ortamlarında incelenmesi önerilmektedir.