Görsel Sanatlar Eğitiminin Şizofreni Tanılı Hastalarının Hastalık Belirtileri Üzerine Etileri


Dr. Öğr. Üyesi Yusuf Han

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi, Türkiye

Tez Danışmanı: Gonca Hülya Yayan

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

Bu araştırmanın temel amacı şizofreni tanısını almış psikiyatri hastalarına uygulanan

alternatif tedavi yöntemlerini içeren Görsel Sanatlar Eğitiminin pozitif ve negatif hastalık

belirtileri, kaygı (anksiyete) ve depresyon düzeyleri üzerine olan etkilerini araştırmaktır.

Araştırmada karma yöntem yaklaşımından “iç içe desen” kullanılmıştır. İç içe desende ise

nicel ve nitel veriler aynı zaman diliminde toplanır ve analiz edilmektedir. Araştırma da

nicel araştırma yöntemlerinden olan tek gruplu ön test –son test deneysel desen; nitel

araştırma yöntemlerinden de durum çalışması kullanılmıştır. Araştırma SBÜ Van Eğitim

Araştırması Hastanesi Toplum Ruh Sağlığı Merkezi’nde tedavi gören hastalar arasından,

DSM-V tanı kriterlerine göre şizofreni tanısını karşılayan, 24-45 yaş aralığında olan, en az

altı ay düzenli TRSM takibinde ve Görsel Sanatlar eğitimi sürecine cevap verebileceği

düşünülen 14 psikiyatri hastası ile sınırlandırılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda,

Görsel Sanatlar Eğitimi öncesi ve sonrasında ön test- son test olacak şekilde şizofreni tanılı

hastalarının psikolojik durumlarının tespitleri için psikolog tarafından, psikiyatri

kliklerinde kullanılan ölçekler (Pozitif Sendromları Değerlendirme Ölçeği (SAPS), Negatif

Sendromları Değerlendirme Ölçeği (SANS), Şizofrenide Depresyon Ölçeği (CŞDÖ) ve

Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ)) uygulanmıştır. Uygulanan ön test- son testler arasındaki

anlamlı bir farkın olup olmadığına bakılmıştır. Ölçeklerden ulaşılan veriler SPSS 21

programı yardımı ile analiz edilerek ön test- son test sonuçları karşılaştırılmıştır. Veri

setinin analizinden önce kullanılacak istatistiksel yöntemin seçilebilmesi adına, ilgili

değişkenlerin dağılıma uyum sağlayıp sağalmadığı test edilmiştir. Ön testler ve son testler

arasında normal dağılıp dağılmadığı Shapiro-Wilk normalik testi ile sağlanmıştır.

Araştırmada ki örneklem grubu 14 olduğundan Shapiro-Wilk normalik testi tercih

edilmiştir. Kullanılan ölçeklerin toplam puanlarının normallik incelemeleri hem ön testler

hem de son testler için yapılmıştır. Kritik değer olarak p= 0,05 alınmıştır. Normal dağılıma

uygun olan ölçekler t Testi ile, normal dağılıma uygun olmayan ölçeklerde Wilcoxon

İşaretli Sıralar Test ile incelenmiştir. Benzer şekilde hastalara araştırmacı tarafından, aile

konusu ile ilgili ön test son test resimler de yaptırılmıştır. Hastaların yapmış oldukları

resimler, Lowenfeld ve Piagetin çizgisel gelişim basamakları dikkate alınarak resim

değerlendirme kriterleri oluşturulmuştur. Yapılan pilot çalışma tez izlem komitesi ile (üç

sanat eğitimi uzamanı) belirlenen kriterler tartışma yolu ile çalışmanın güvenirliğini

sağlamak adına görüş alınmıştır. Bu kriterler uzmanların görüş birliği ile son şeklini

almıştır. Hazırlan Resim değerlendirme kriterleri farklı üç sanat eğitimi uzmanına

gönderilerek psikolojik verilen toplanması adına hastaların yapmış oldukları resimler

değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında resim değerlendirme kriterleri, araştırmacı

gözlem formu, görüşme anketi ve araştırmacı günlüğü aracılığıyla araştırma verileri

toplanmış ve betimsel yorumlamaları araştırmacı tarafından yapılmıştır. Toplanan veriler

ise bulgular kısmında tablolar halinde yüzde ve frekans değerleriyle sunulmuştur.

Hastaların psikolojik durumlarının tespitinde kullanılan ölçeklerden elde edilen bulguların

(depresyon, anksiyete, pozitif ve negatif hastalık belirtileri) yaptırılan resimlere ne derce

yansıdığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma kapsamında uygulanan Görsel Sanatlar

Eğitimi sonrasın da ön test- son test sonuçları arsında istatistiksel olarak anlamlı farklılığın

olduğu görülmüştür. Son test ölçeklerin puanlarının ön test puanlarına oranla düşüş olduğu

ortaya çıkmıştır. Elde edilen bu veriler doğrultusunda Görsel Sanatlar Eğitiminin

depresyon, anksiyete, pozitif ve negatif hastalık belirtileri düzeylerinde azaltıcı, olumlu

anlamda etki ettiği sonucuna varılmıştır. Benzer bir şekilde hastalara yaptırılan resimlerde

psikolojik anlamlar taşıyan canlı cansız imgelerin ve renklerin ön test resimlere oranla

yansıma sıklığının düştüğü görülmüştür. Görsel Sanatlar Eğitimi sonrasında hastaların

çizgisel gelişim düzeylerinde gelişim olduğu görülmüştür. Ayrıca Görsel Sanatlar Eğitimi

sürecinde yapılan gözlemler de hastaların psikolojik durumlarında, davranışlarında olumlu

yönde değişmeler olduğu fark edilip gözlemlenmiştir.