Bilimsel Tefsirle İlgili Bazı Analizler


Aydın H.

Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt.2, ss.31-44, 2018 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 2 Konu: 12
  • Basım Tarihi: 2018
  • Dergi Adı: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
  • Sayfa Sayısı: ss.31-44

Özet

Kur’an varlıklardan, evrenden ve onların yaratılış ve oluşumlarından bahsetmektedir. Ancak bilimde olduğu gibi geniş bir şekilde varlıkların yaratılışının bütün ayrıntılarından bahsetmez. Kur’ân bir öğüt kitabı olduğundan onda hakikatler daha ziyade ibret ve öğüt şeklinde dile getirilmekte, varlıkların nasıl yaratıldıklarından daha çok niçin yaratıldıklarından ve yaradılış gayelerinden bahsedilmekte ve bunların keyfiyetinin (nasıllığının) derinliğine inilmemektedir. Kur’ân varlıklardan bahsederken asıl gayesi eserden müessire gitmektir. Basarımızı varlıklara çivirirken gayesi basiretimizle Allah’a algılamaktır;“Gece ve gündüz, güneş ve ay O’nun ayetlerindendir. Güneşe ve aya secde etmeyin Alah’a kulluk ediyorsanız, onları yaratana secde ediniz”(Fussilet, 41/37) derken nazarımızı kozmik varlıklara değil onları istihdam eden kuvvete çevirmektir. Bu gayeye hizmet ettiği için Kur’ân “Göklerde ve yerde olanlara bakın!” (Yûnus, 10/101) “Görmediler mi Allah nasıl yaratmayı başlatıyor, sonra onu iade ediyor (dönüp yeniden yaratıyor). Bu, Allah’a göre kolaydır. Yeryüzünde gezin, bakın yaratmağa nasıl başladı, sonra Allah, son yaratmayı da yapacaktır. Çünkü Allah, her şeye kadirdir”(Ankebut, 29/19-20) diyerek bir nevi ilmî ve müşahedeye dayalı delillerle iman etmemizi istemektedir. Bundan dolayı Kur’ân’ın bilimsel tefsiri, inancın pekişmesi açısından büyük bir önem arzetmektedir. Makalemiz Kur’ân’ın bilimsel tefsirinin konumunu bazı ayetleri ilmî gelişmeler ve ilmin sabiteleri ışığında analizlere tabi tutarak irdelemeye çalışmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Kur’ân, Bilim, Sabite, Teori, Yöntem.

The Qur’an speaks of beings and the universe and their creation and formation. However, it does not mention them in detail in all its details as in science. Since it is a preaching book, the truths are expressed more in terms of lessons and preaching. When the Qur’an speaks of beings, its main purpose is to go from the work (asar) to the producer of the work (Muassir). While the Qur’an is nailing our eyes to the beings, its purpose is to perception God. For example the Quran by the words: “The night and day and the sun and the moon are among His signs. So do not bow before the sun and the moon, but bow in humage to God who created them” (Fussılat, 41/37) turn our eyes to into a force that employs them, not to cosmic beings. For serving this purpose the Qur’an says, “Say, ‘Observe what is in the heavens and the earth.” (Yûnus, 10/101) “Have they not considered how Allah begins creation and then repeats it? Indeedthat, for Alla, is easy Say, (O Muhammad), ‘Travel through the land and observe how He began creation. Then Allah will pruduce the final creation. İndeead Allah, over all things, is competent” and by the way Allah wants us to believe in a scientific evidence. Hence, the Qur’anic scientific interpretation is of great importance in terms of its purpose. Our article tries to examine the position of the scientific interpretation of the Qur’an.

Keywords: Qur’ân, Science, Constant, Theory, Methodolog.