Effect of cocopeat application on field capacity and permanent wilting point in sandy loam and clay loam soil


Creative Commons License

Alaboz P., Çakmakcı T.

Mediterranean Agricultural Sciences, vol.33, no.2, pp.285-290, 2020 (International Refereed University Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 33 Issue: 2
  • Publication Date: 2020
  • Doi Number: 10.29136/mediterranean.660207
  • Title of Journal : Mediterranean Agricultural Sciences
  • Page Numbers: pp.285-290

Abstract

Soil moisture constants are the main parameters used to determine the amount of irrigation water. In this study, the effect of cocopeat application on the retention of water in soils with different textures was investigated. For this purpose, four different doses (0, 1, 2, 3%) of cocopeat were applied to sandy loam and clay loam textured soils for three different incubations [1 month (T1), 2 months (T2), 3 months (T3)] and soil field capacity and moisture content at permanent wilting point were determined. At the end of the study, it was observed that there weren’t significant increases in the investigated properties depending on the incubation time and these were not statistically significant. The highest increase in field capacity (approximately 8%) of soils for both texture groups were obtained from 3% cocopeat application with the T3 incubation period. The most significant increase in the permanent wilting point was found in sandy loam texture for 3% application and T3 incubation time (3.81%). Moreover, considering its economic applicability, it had been determined that optimum increase in permanent wilting point was achieved by 2% cocopeat application for both texture groups.

Toprak nem sabiteleri, sulama suyu miktarlarının belirlenmesinde kullanılan önemli parametrelerin başında gelmektedir. Bu çalışmada; kokopit uygulamalarının, farklı tekstürlere sahip topraklarda suyun tutulması üzerine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla, kumlu tın ve killi tın tekstürlü topraklara 4 farklı dozda (%0, 1, 2, 3) kokopit uygulanarak, 3 farklı süreyle inkübasyona [1 ay (T1), 2 ay (T2), 3 ay (T3)] bırakılmış ve toprakların tarla kapasitesi ile devamlı solma noktası belirlenmiştir. İncelenen özelliklerde inkübasyon süresine bağlı olarak belirgin bir artış gözlenmemiş ve istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır. Her iki tekstür grubu için toprakların tarla kapasitesinde en yüksek artış (yaklaşık %8 oranında) %3 kokopit uygulamasıyla T3 inkübasyon süresiyle sağlanmıştır. Toprakların devamlı solma noktasında en belirgin artış kumlu tın tekstür grubunda %3 uygulamasının T3 inkübasyon süresinde (%3.81) bulunmuştur. Ayrıca, her iki tekstür grubu için materyalin ekonomik olarak uygulanabilirliği göz önüne alındığında devamlı solma noktasında optimum artış %2 kokopit uygulamasıyla elde edilmiştir.