Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Sanat Tarihi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2013
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Kadir ATICİ
Danışman: Osman Aytekin
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yerleşmeler, insan yaşamının sürdüğü yaşamsal çevrelerdir. Çevre kaynaklarını kullanan ve toplumsal gereklere cevap verecek biçimde gelişen kentler, doğa-insan-mekân ilişkilerinin mekâna ve fiziksel çevreye yansıması ile ortaya çıkan oluşum lardır. Tarihi çevreler ise, gerek alan bazında (kentsel sit ilan edilmiş olsun, olmasın) gerek yapı bazında tescilli yapıları ile zaman içerisinde değişim, eskime ve dolayısıyla köhneme sürecine girmektedir. Bu alanların ülkemiz koruma mevzuatı çerçevesinde korunabilmesi ve dolayısıyla gelecek kuşaklara aktarılabilmesi, şüphesiz kamu eliyle üretilen politikaların hayata geçirilmesi, bu alanlarda yaşayanların bilinç ve desteğiyle mümkün olabilmektedir. Bilinçli korumacılıkta halk ve kamu nezdinde zemin oluşturulduktan sonra gerek turizm, gerekse olağan yaşamda kullanılarak bu kültür varlıklarından insanların gelir elde etmesi gerçekleştirilebilmelidir. Böylece İnsanlar kültür ve tabiat varlıklarına sahiplenmiş olurlar. Ancak korumanın temelinde yatan restorasyon çalışmalarında bu kültür varlıkların sahiplerine devlet tarafından ya düşük faizli krediler sağlanmalı ya da kamulaştırılmalıdır. Hem sosyal boyut, hem de mali boyut sorunu çözüldükten sonra bu kültür varlıkların tahribatı sona erecek, mevcut kaynaklarımızın sürekliliği sağlanacak ve gelecek kuşaklara daha dokunulmamış ve yaşanabilir bir çevre bırakılacaktır. Bu tez çalışmamızda Kültür ve Tabiat Varlıkları?nın nasıl korunduğu, nasıl korunabileceği üzerinde durularak; bu konu Van ili örneği çerçevesinde ele alınarak korumacılık anlayışına dikkat çekilmiştir. Anahtar Kelimeler: Van İli, Koruma, Kentsel Koruma, Kültür Varlıkları, Tarihi Çevre.