IJMA IN THE FOCUS OF DISCUSSIONS WITH DIFFERENT PERSPECTIVES


Kağanarslan Y.

5. Uluslararası Gap Sosyal Bilimler Kongresi, Gaziantep, Turkey, 3 - 05 April 2020, pp.35-36

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Gaziantep
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.35-36
  • Van Yüzüncü Yıl University Affiliated: Yes

Abstract

This study discusses the subject of ijma that the public who comprises from great majority of Ulema, accepts it as spiritual evidence and that minority who comprises from Nazzâm, Harici and Shia, don’t accept it as spiritual evidence. When the sources are analysed, it is seen that ijma is a resource that is used in many issues, both political and legal. Nevertheless, except for it being accepted as a spiritual evidence by the dominant understanding, it has been the subject of controversy in almost every aspect by many Islamic scholars from the same environment. In this study, ijma which is accepted as one of fundamental evidence of law, is discussed in detail ranging from possibility of nature, circumstance and theory to realizable of definite hujjat. Besides, except ijma which depends on the subjects of zarûrat-ı diniyye, matters like ijtihad, haber-i vâhid and realizability of depending on esteemed evidences like comparison (kıyas) in which hujjat is arguable, its familiarity, the knowledge value expressed, 2020 GAZİANTEP 5. Uluslararası GAP SOSYAL BİLİMLER Kongresi 3 - 5 Nisan 2020 KONGRE ÖZET KİTABI www.gapzirvesi.org 36 whether it is considered as ijma and whether the ijma was occurred as the Methodists (including companion period) cited in this sense. In addition, the issues regarding whether it is possible to have a truly procedural ijma in the shadow of all these disputes can be attended and reached a consensus are examined in detail. In this study, in which discussions about ijma, which is regarded as one of the spiritual evidences, it is tried to reflect the opinion of the person and schools who have different approaches in and out of this understanding, as well as the perspective of ijmâ represented by the dominant understanding. 

Bu çalışma, ulemanın kahir ekseriyetini oluşturan cumhurun şer‘î deliller arasında kabul ettiği, Nazzâm, Harici ve Şiâ gibi azınlık kesimin ise şer‘î bir delil olarak görmediği icmâyı konu edinmektedir. Kaynaklar incelendiğinde icmânın gerek itikâdî, gerekse siyasî ve hukukî birçok meselede başvurulan bir kaynak olduğu görülmektedir. Bununla birlikte icmâ, hâkim anlayış tarafından şer‘î bir delil olarak kabul edilmesi dışında yine aynı çevreden pek çok İslâm âlimi tarafından neredeyse her yönüyle ihtilaf konusu edilmiştir. Bu çalışmada, İslam hukukunun aslî delillerden birisi kabul edilen icmâ, mahiyeti, keyfiyeti ve teorik düzeyde mümkün oluşundan tutun kat‘î bir hüccet olarak gerçekleşebilmesine kadar ayrıntılı bir şekilde tartışılmıştır. Ayrıca zarûrat-ı diniyye kabilinden olan konulara dayalı icmâ dışında geriye kalan ictihad, haber-i vâhid ve hücciyyeti tartışmalı olan kıyas gibi zanni delillere dayalı olarak gerçekleşebilirliği, bilinebilmesi ifade ettiği bilgi değeri, bunun icmâ sayılıp sayılmaması ve sahabe dönemi de dâhil usulcülerin zikrettiği anlamda bir icmânın gerçekleşip gerçekleşmediği gibi hususlar ele alınmıştır. Yine bütün bu ihtilafların gölgesinde her kesin katılabileceği üzerinde uzlaşı sağlayabileceği gerçek anlamda usûlî bir icmânın mümkün olup olmadığı ile ilgili hususlar detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Şer‘î delillerden biri sayılan icmâya ilişkin tartışmaların ele alındığı bu çalışmada, hâkim anlayışın temsil ettiği icmâ görüşünün yanı sıra bu anlayışın içinde veya dışında olup farklı yaklaşımlara sahip kişi ve ekollerin konu hakkındaki bakış açıları objektif bir perspektifle yansıtılmaya çalışılmıştır