Ratlarda Calendula officinalis Ekstraktının Derideki Yara İyileşmesi Üzerine Etkisinin Histopatolojik ve Biyokimyasal Olarak Değerlendirilmesi

Uyar A., yücel u. m., kalay s., Celik I., YENER Z.

Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Veteriner Dergisi, cilt.40, sa.1, ss.1-8, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışmanın amacı, Calendula officinalis’in ratlarda deri yara iyileşmesi üzerine etkilerini histopatolojik ve biyokimyasal olarak araştırmaktır. Yirmi dört adet Wistar albino sıçan rastgele üç gruba ayrıldı (n = 8): Kontrol, C. asiatica ve C. officinalis. Ksilazin-ketamin anestezisi altında biyopsi punch kullanılarak interskapular bölgeye 8 mm çapında dairesel eksizyon yaraları oluşturulmuştur. İlgili tedavi gruplarına C. asiatica ve C. officinalis merhemleri günde bir kez topikal olarak uygulanırken, kontrol grubuna gliserin merhemi uygulanmıştır. Yara oluşumundan sonraki 7. ve 15. günlerde kan ve deri doku örnekleri histopatolojik ve biyokimyasal analizler için alınmıştır. Hem C. asiatica hem de C. officinalis gruplarında, kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksek yara kontraksiyonu gözlenmiştir. Histopatolojik değerlendirme, C. officinalis’in topikal uygulanmasının inflamasyonu ve ödemi azaltarak antiinflamatuar etki gösterdiğini; epitelizasyonu, fibroblast proliferasyonunu ve kollajen birikimini desteklediğini ortaya koymuştur. Biyokimyasal analizler ise malondialdehit düzeylerinin normalleştiğini, antioksidan savunma sistemi bileşenlerinin yeniden düzenlendiğini ve çeşitli biyokimyasal parametrelerde iyileşme sağlandığını göstermiştir. Topikal C. officinalis uygulaması, epitelizasyon süresini kısaltarak, bağ dokusu proliferasyonunu artırarak ve oksidatif dengeyi yeniden sağlayarak yara iyileşmesini anlamlı düzeyde hızlandırmıştır.
This study aimed to investigate the histopathological and biochemical effects of Calendula officinalis (C. officinalis) on cutaneous wound healing in rats. Twenty-four Wistar albino rats were were randomly allocated into three groups (n = 8 each): Control, C. asiatica, and C. officinalis. Circular excision wounds (8 mm in diameter) were created in the interscapular region using a biopsy punch under xylazine-ketamine anesthesia. C. asiatica and C. officinalis ointments were applied topically once daily to their respective treatment groups, while glycerin ointment was administered to the Control group. Blood and skin tissue samples were collected on post-injury days 7 and 15 for histopathological and biochemical analyses. Both C. asiatica and C. officinalis groups demonstrated significantly greater wound contraction compared to the Control group. Histopathological evaluation revealed that topical application of C. officinalis exerted anti-inflammatory effects by reducing inflammation and edema, while promoting epithelialization, fibroblast proliferation, and collagen deposition. Biochemical analyses showed significant reduction in malondialdehyde levels, restoration of antioxidant defense system components, and improvement in several biochemical parameters in the C. officinalis group. Topical application of C. officinalis significantly accelerated wound healing by shortening epithelialization time, enhancing connective tissue proliferation, and restoring oxidative balance.