Rotenon modeli ile parkinson oluşturulan sıçanlarda borun farmakolojik, davranışsal ve biyokimyasal etkilerinin araştırılması


Özdemir H. , Yunusoğlu O., Sağmanlıgil V., Yaşar S. , Çölçimen N. , Temelli Göçeroğlu R. , ...More

26. Ulusal ve 1. Uluslararası Farmakoloji Kongresi , Van, Turkey, 4 - 06 November 2021, pp.327

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Van
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.327

Abstract

Amaç: Parkinson hastalığı dopaminerjik nöronların dejenerasyonu sonucu premotor ve motor semptomlar gösteren progresif bir hastalıktır. Bor (B)’un antioksidan özelliği ve bağışıklığı güçlendirici etkisi bilinmektedir. Bu çalışmada sıçanlarda rotenon ile Parkinson tipi demans modeli oluşturup borun sıçanlarda farmakolojik, davranışsal ve biyokimyasal etkileri incelendi. Gereç-Yöntem: Toplam 52 adet dişi sıçan kullanıldı. Birinci kontrol grubuna (n=6) 21 gün boyunca 0.1ml/kg dozda subkutan (sc) olarak ayçiçek yağı ve ikinci kontrol grubuna (n=6) intraperitoneal (ip) serum fizyolojik (SF) uygulandı. Tedavi gruplarından (n=10) ilk gruba sadece rotenon ( 2mg/kg), diğer tedavi gruplarına ise rotenon uygulamasından 1 saat önce 5 mg/kg , 10 mg/kg ve 20 mg/kg dozlarında ip olarak B uygulandı. Davranış testleri olarak Ludolph hareket analizi skalası, lokomotor aktivite ölçümü, katalepsi ölçümü, kas etkinliğinin ölçülmesi, silindir testi, biyokimyasal ve immuno histokimyasal analizler yapıldı.İstatistiksel değerlendirmeler için Kruskal-Wallis testi,One-Way ANOVA, Tukey PostHoc Testi kullanıldı. Bulgular: Parkinson oluşturulan grup ile tedavi edilen gruplar arasında rota rot, genel hareketler ve kare geçiş testlerine göre fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. B’un oksidatif stresi azaltıp antioksidan kapasiteyi arttırdığı gösterilmiştir. B’un 5 mg/kg ve 10 mg/kg uygulandığı gruplarda striatumda nöronal dejenerasyon, gliozis ve focalencephalomalacia’da azalma görülmesine karşın 20 mg/kg uygulanan grupta bu bulgulara nadiren rastlanmıştır. B’un 20 mg/kg dozu Parkinson grubunda TH immunreaktivitesindeki belirgin azalmayı arttırmış olup TNFalpha ile iNOS immunreaktivitelerinde ki belirgin artışı azaltmıştır. Sonuçlar: Sonuç olarak B’un antioksidan etki gösterdiği, davranış üzerindeki etkisinin doza bağlı olarak değiştiği, histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak incelendiğinde doz-bağımlı olarak nöronal dejenerasyonu tedavi edici etkisinin olduğu gösterilmiştir.