FARKLI YETİŞME SÜRELERİNE SAHİP BAZI MISIR ÇEŞİTLERİNİN İKİNCİ ÜRÜN KOŞULLARINDA ÜRETİM POTANSİYELİNİN BELİRLENMESİ


Creative Commons License

Ağırağaç Z. , Zorer Çelebi Ş.

IGDIR INTERNATIONAL APPLIED SCIENCES CONGRESS, Iğdır, Turkey, 14 - 15 April 2021, pp.110-111

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Iğdır
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.110-111

Abstract


Dünyada ve ülkemizde son yıllarda iklim koşullarında hissedilir değişiklikler oluşmuştur. Bu durum beraberinde bölgesel ürün desenine yönelik çalışmalar yapılma gerekliliğini getirmiştir. Özellikle vejetasyon süresi kısa olan ekolojilerde artan gıda ihtiyacını karşılayabilmek için yüksek verim potansiyeline sahip bitkileri ürün desenine almak ve aynı arazi üzerinden bir vejetasyon döneminde iki ürün yetiştirme olanaklarını değerlendirmek gereklidir. Mısır birim alanda yüksek verim potansiyeline sahip önemli bir silaj bitkisidir. Van İli’nde birinci ürün koşullarında yetiştiriciliği giderek artmaktadır. Van ili hayvan varlığı açısından ülkemizde önemli bir yere sahiptir. İklim değişiklikleri ilde hayvan yemi ihtiyacını karşılamak için ikinci ürün yetiştiriciliğini değerlendirme gerektiğini düşündürmektedir. Bu nedenle çalışmada farklı yetişme sürelerine sahip bazı mısır çeşitlerinin ikinci ürün koşullarında verim potansiyelleri değerlendirildi. Deneme 2020 yılında buğday hasadından hemen sonra 22 Temmuz tarihinde Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama arazisinde kuruldu. Çalışma Tesadüf Blokları Deneme Deseni’ne göre üç tekrarlamalı olarak planlandı. Araştırmada Simpatico (FAO 300), Tuano (FAO 550) ve Klips (FAO 670) çeşitleri ve deniz yosunu uygulaması ele alındı. 

Deneme 10 Ekim tarihinde bitkilerinsüt olum döneminde hasat edildi. Araştırma sonuçlarına göre, bitki boyu 256 cm ile 282 cm arasında değişti ve en yüksek bitki boyu Tuano çeşidinden alındı. Hasıl verim 4800 kg/da ile 6350 kg/da arasında değişti. En yüksek hasıl verim Tuano çeşidinden ve deniz yosunu uygulaması ile elde edildi. Bunu Klips çeşidi takip etti. Her üç çeşitte de deniz yosunu uygulaması kontrole göre daha yüksek hasıl verim elde edilmesini sağladı. Yaprak oranı % 23.1-% 25.4, sap oranı % 44.1-% 48.9, koçan oranı ise % 29.9-% 32.6 arasında değişti. Elde edilen koçan oranları birinci ürün ekimlerine göre daha düşük belirlendi. Çalışma sonuçları farklı olum gruplarına sahip mısır çeşitlerinden geççi olanların hasıl verim açısından daha iyi olabileceğini gösterdi. İkinci ürün koşullarında bölgede silajlık mısır üretiminde deniz yosunu uygulamasının verim potansiyelinde etkili olabileceği sonucuna ulaşıldı.