EUROASIA JOURNAL OF SOCIAL SCIENCES & HUMANITIES, cilt.4, sa.12, ss.43-65, 2025 (Hakemli Dergi)
İçecek kültürünün temel çıkış noktası biyolojik bir ihtiyaç olsa da tarihsel süreç içerisinde bu
ihtiyaç yalnızca hayatta kalma amacını aşarak keyif ve haz veren bir tüketim unsuruna
dönüşmüştür. İçerdiği besin değerleri ve su oranıyla yaşamsal önem taşıyan içecekler, zamanla
damak tadına hitap eden bir çeşitlilik kazanmıştır. Bu dönüşümde coğrafi koşullar, yerel bitki
örtüsü, sosyo-kültürel yapı, ticaret ve teknolojik ilerlemeler belirleyici rol oynamıştır. Osmanlı’dan
günümüze uzanan bu tarihsel çizgide şekillenen içecekler, Türk mutfağında kalıcı bir yer edinmiş
ve toplumsal tercihlerde önemli bir yer tutmuştur. Bu içeceklerin tüketildiği, isimleriyle
özdeşleşmiş özel mekânlar da bu kültürel yapının bir parçası olarak ortaya çıkmıştır. Geleneksel
bitkisel içeceklerden başlayarak, teknolojik gelişmeler ve toplumsal dönüşümler neticesinde içecek
türleri hem çeşitlenmiş hem de nitelik bakımından değişime uğramıştır. Ancak bu gelişmelerin
yanında, doğallığın yitimi ve kültürel özgünlüğün zayıflaması gibi olumsuz etkiler de görülmüştür.
Günümüzde yaygınlaşan kolay erişim, hızlı tüketim ve endüstriyel üretim anlayışı, geçmişin zengin
içecek kültürünü sadeleştirerek ticarileştirmiştir. Dolayısıyla bugünkü içecek kültürü, bir yandan
geçmişten gelen geleneksel tatları yaşatmaya çalışırken, diğer yandan modern yaşamın etkisiyle
köklü bir dönüşüm süreci geçirmektedir.