Kurâ’n’da “Gafûr” İsmi ve Geçtiği Âyetlerle İlgisi


Creative Commons License

Güneş A. , ALTIN M.

Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, ss.39-72, 2016 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Basım Tarihi: 2016
  • Dergi Adı: Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.39-72

Özet

KURÂ’N’DA “GAFÛR” İSMİ VE GEÇTİĞİ ÂYETLERLE İLGİSİ

En güzel isimler Allah’ındır. Kur’ân’da bu durumu ifade etmek için “el-esmâu’lhusnâ”
tabiri kullanılmıştır. Bu isimler, zât-ı ilâhîyi niteleyen ve tanıtan vasıflar olması
sebebiyle Kur’ân’da çokça yer alırlar. Nitekim Kur’ân’ın ana konusu her ne kadar insan
ise de merkezî konusu Allah’tır. Başka bir ifadeyle Kur’ân’da bütün konular Allah merkezli
bir ifâde örgüsü içinde sunulur. Esmâ-i hüsnâ genellikle âyetlerin sonlarında tekli veya
ikili olarak zikredilir. Tek ya da ikili esmâ-i hüsnâ, sonunda geldiği âyetlerin ve o âyetlerin
içerisinde yer aldığı pasajların muhtevâsıyla sıkı bir münâsebet içindedir. Bilhassa ikili
isimler ilk bakışta secî için getirilmiş kafiye unsurları olarak görünse de dikkatli bir bakışla
bunun temel nedeninin anlam ve âyetle olan münâsebet olduğu görülecektir.
Kur’ân’da yoğun olarak kullanılan ve 91 âyette Allah’a nisbet edilen “Gafûr” ismi;
çoğunlukla esmâ-i hüsnâdan bazı isimlerle birlikte terkip oluşturmak suretiyle Allah’a
nisbet edilmektedir. Kur’ân’ın sadece iki yerinde tek başına yalın olarak Allah’a izafe edilirken,
yetmiş iki yerde Rahîm, altı yerde Halîm, dört yerde Afûv, üç yerde Şekûr, iki yerde
Azîz ve birer yerde de Vedûd ve Rab isimleriyle birlikte Allah’ı nitelemektedir. “Gafûr”
isminin birlikte kullanıldığı diğer isimler (el-Esmâu’l-Hüsnâ) ile geçtiği âyetlerin içerikleriyle
olan bağlantısı incelendiğinde tenâsüp/uyum içinde olduğu görülür.
Anahtar Kelimeler: el-Esmâu’l-Hüsnâ, Gafûr, Rahîm, Azîz, Halîm, Afûv, Şekûr,
Vadûd, Rab.

THE NAME GAFÛR IN THE QUR’AN AND ITS RELATIONSHIP WITH THE VERSES IN
WHICH IT IS INCLUDED

Abstract
The most beautiful names belong to Allah. In order to explain this issue the expression
“el-esmâu’l-husnâ” is used. These names are mentioned in the Quran frequently
since they are attributes describing and introducing the almighty. After all, the central
subject of the Quran is Allah although the main issue of it is human being. In other words,
in the Quran all subjects are presented in a context centred on Allah. al-Esmâ al-husnâ
is generally mentioned at the end of the verses as single or double. Single or double of
al-esmâ al-husnâ is closely related to the content of verses at the end of which they exist,
and of the passages in which they are included. Particularly although dual names are
seen as rhyme factors brought for rhyming at first sight, a close insight will reveal that
the basic reason for this is the meaning and the relation with the verse.
The name "Gafur", used frequently in the Quran and associated with Allah in 91
verses, is related with Allah by combining with some names from al-esmâ al-husnâ.
While attributing Allah by itself alone in two places in the Quran, this name describes
Allah seventy-two times with the name Rahîm, with Halîm six times, with Afûv four
times, with Sekûr three times, with Azîz two times and once with Vedûd and Rab. Analysing
the connection between the name “Gafûr” with other names (el-esmâu’l-hüsnâ),
it is seen that it is in a harmony with the content of the verses.
Keywords: Al-Asma Al-Husna, Al-Ghafoor, Al-‘Aziz, Ar-Rahim, Al-Halim, Al-Afûv, AşŞekûr,
Al-Vadûd, Ar-Rab