Bu çalışma, Türkiye’nin ilk İklim Kanunu’na yönelik çevrim içi tepkileri inceleyerek, iklim politikalarının toplumsal kabulünü şekillendiren sosyal psikolojik dinamikleri keşfetmeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma deseni kapsamında, Türkiye’nin ilk iklim yasasına ilişkin resmî paylaşımların altına gelen X platformundaki 769 kullanıcı yorumu toplanmış ve tematik analizle incelenmiştir. Bulgular, sosyal medya tepkilerinin üç ana temada şekillendiğini göstermektedir: (1) Küresel ve Ulusal Adaletsizlik: Kullanıcılar, uluslararası düzeyde büyük emisyon üreticilerinin sorumluluk üstlenmemesine karşın Türkiye’nin yükümlülük altına girmesini haksız bulmakta ve ulusal düzeyde demokratik katılım eksikliği vurgusuyla yasa sürecinin meşruiyetini sorgulamaktadır.(2) Politik Güvensizlik: Devletin çevre politikalarına duyulan güvensizlik, geçmiş uygulamaların tutarsızlığı ve siyasal aktörlerin söylem-eylem çelişkileri, yasanın eleştirisini besleyen bir dinamik olarak öne çıkmaktadır. (3) Komplo Anlatıları, Dini ve Duygusal Tepkiler: İklim Kanunu, dış güçler, küresel elitler ve “şeytani sistem” üzerinden tehdit olarak algılanmakta; dini ve ahlaki referanslarla desteklenen reddiye ve korkular, toplumsal tepkilerin şekillenmesinde öne çıkmaktadır. Araştırma, dijital kamusal alanda İklim Kanunu tartışmalarının, rasyonel çevresel ve ekonomik gerekçelerden ziyade adalet, politik güven ve kültürel inanç eksenlerinde biçimlendiğini ortaya koymaktadır. Bu bulgular, iklim politikalarının toplumsal meşruiyetini artırmak için şeffaflık, politik güven inşası ve iletişim stratejilerinin önemini vurgulamaktadır.
This study aims to explore the social psychological dynamics shaping the public acceptance of climate policies by examining online reactions to Türkiye’s first Climate Law. Within a qualitative research design, 769 user comments posted under official announcements on the X platform were collected and analyzed through thematic analysis. The findings show that social media reactions cluster around three main themes: (1) Global and National Injustice: Users perceive it as unfair that Türkiye is taking on obligations while major global emitters remain unaccountable, and they question the legitimacy of the law due to a perceived lack of democratic participation. (2) Political Distrust: Skepticism toward the government’s environmental policies, inconsistencies in past actions, and discrepancies between political rhetoric and behavior emerge as key sources of criticism. (3) Conspiracy Narratives, Religious and Emotional Reactions: The Climate Law is framed as a threat associated with foreign powers, global elites, or a “satanic system,” with rejection and fear often grounded in religious and moral references. The study demonstrates that discussions of the Climate Law in the digital public space are shaped less by rational environmental or economic reasoning and more by perceptions of justice, political trust, and cultural beliefs. These findings highlight the importance of transparency, political trust-building, and strategic communication in enhancing the social legitimacy of climate policies.
