Romatoid artrit hastalarında Anti-TNF ve Anti-TNF olmayan biyolojik ilaç tedavilerinin klinik ve laboratuvar bulgularına etkilerinin karşılaştırılması
Cukurova Medical Journal, cilt.51, sa.3, ss.850-860, 2026 (ESCI, TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 51 Sayı: 3
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.17826/cumj.1988570
- Dergi Adı: Cukurova Medical Journal
- Derginin Tarandığı İndeksler: Emerging Sources Citation Index (ESCI), Directory of Open Access Journals, TR DİZİN (ULAKBİM), Academic Search Ultimate (EBSCO)
- Sayfa Sayıları: ss.850-860
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Romatoid artritli hastalarda anti-TNF ve anti-TNF olmayan hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçların hastalık aktivitesi ile hematolojik ve biyokimyasal laboratuvar parametreleri üzerindeki etkisini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya romatoid artrit tanısı konmuş 73 hasta dahil edildi. Hastalar 22-74 yaş aralığındaydı ve en az 6 aydır biyolojik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçlar kullanıyorlardı. Hastalar iki gruba ayrıldı. Grup I, anti-TNF biyolojik ajanlar alan 44 hastadan oluşurken, Grup II ise anti-TNF olmayan biyolojik ajanlar alan 29 hastadan oluşuyordu. Demografik özellikler, serolojik bulgular, tedavi öncesi ve tedaviden altı ay sonraki laboratuvar sonuçları ile eritrosit sedimantasyon hızına dayalı Hastalık Aktivite Skoru-28 retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: DAS28 her iki grupta da anlamlı olarak azalmıştır; Grup I’de 6,1±0,5’ten 3,9±0,8’e, Grup II’de ise 6,2±0,7’den 3,4±0,9’a düşmüştür; Grup II’de daha büyük bir azalma gözlenmiştir (−2,8±0,8’e karşı −2,3±0,7). ESR değerinde de Grup II’de daha büyük bir azalma gözlendi (−24,9±25,3’e karşı −9,2±15,5), oysa CRP’deki değişim gruplar arasında benzerdi. HGB her iki grupta da anlamlı olarak artmıştır ve nötrofil sayıları anlamlı olarak azalmıştır. Grup II’de trombosit (PLT) düzeyleri azalmış ve AST düzeyleri artmıştır. Sonuç: Her iki biyolojik tedavi kategorisi de hastalık aktivitesi ve inflamatuar göstergeler üzerinde olumlu etkiler sergilemiştir.
Purpose: The aim of this study was to assess the impact of anti-TNF and non-anti-TNF biologic disease-modifying antirheumatic medications on disease activity, as well as hematological and biochemical laboratory parameters, in patients with rheumatoid arthritis. Materials and Methods: The study included 73 patients diagnosed with rheumatoid arthritis. The patients were aged 22–74 years and had been using biological disease-modifying antirheumatic drugs for at least 6 months. Subjects were stratified into two groups. Group I comprised 44 patients receiving anti-TNF biological agents, and Group II consisted of 29 patients receiving non-anti-TNF biological agents. Demographic characteristics, serological features, pre-treatment and six-month post-treatment laboratory results, and Disease Activity Score-28 using erythrocyte sedimentation rate were retrospectively evaluated. Results: DAS28 decreased significantly in both groups, from 6.1±0.5 to 3.9±0.8 in Group I and from 6.2±0.7 to 3.4±0.9 in Group II with a greater reduction in Group II (−2.8±0.8 vs −2.3±0.7). ESR also showed a greater decrease in Group II (−24.9±25.3 vs −9.2±15.5), whereas the change in CRP was similar between the groups. HGB increased significantly in both groups, and neutrophil counts decreased significantly. In Group II, PLT levels decreased and AST levels increased. Conclusion: Both categories of biological treatment exerted beneficial effects on disease activity and inflammatory metrics.