Serviks kanseri ve serviksin prekanseröz lezyonlarında Tumor necrosis factor-a induced protein 8 (TNFAIP8)'in ekspresyonu, p16 ve in situ hibridizasyonla düşük/yüksek risk HPV tipleriyle ilişkisi ve Ki-67 ile karşılaştırılması


Creative Commons License

Çalışkan Şenköy F. , Erten R.

30. Ulusal Patoloji Kongresi, İstanbul, Turkey, 20 - 23 May 2021, pp.41-42

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: İstanbul
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.41-42

Abstract

Amaç: Dünya genelinde serviks kanseri, kadınlarda meme, kolorektal ve akciğer kanserinden sonra dördüncü en sık görülen kanserdir. Human papillomavirüs (HPV) serviks kanserinin gelişiminde, premalign lezyonlarının oluşumunda ve kansere dönüşümünde en önemli etkendir. Tumor necrosis factor α induced protein 8  (TNFAIP8), sitozolik bir protein olup bağışıklık, karsinogenezis ve tümör progresyonu süreçlerinde rol alan, TNF-α ve transkripsiyon faktörü Nükleer faktör κB ile  indüklenebilen antiapoptotik ve onkojenik bir moleküldür. Çalışmamızda yeni bir belirteç olan TNFAIP8’in serviks uterinin prekanseröz lezyonlarında kansere  progresyonunu, serviks kanserlerindeki agresiviteyi, düşük/yüksek risk HPV (LR/HR HPV) ile kanser oluşum riskini karşılaştırmayı, p16 ve Ki-67 proliferasyon  indeksi ile ilişkisini araştırmayı amaçladık.

Yöntem: 22 servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) I, 21 CIN II, 19 CIN III, 10 iyi diferansiye skuamöz hücreli karsinom (SHK), 14 orta derecede diferansiye SHK, 11 az diferansiye SHK ve 19 nonneoplastik serviks uteriden oluşan toplam randomize 116 vaka seçildi. TNFAIP8, p16 ve Ki-67 immünhistokimyasal boyama ve in situ hibridizasyonla LR/HR HPV yapıldı. Çalışma etik kurul onayı sonrası Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Başkanlığı tarafından TTU-2017-

5936 no’lu proje olarak desteklendi.

Bulgular: TNFAIP8 116 vakanın 48’inde yüksek boyanma gösterip boyanma oranı %41.4 olarak izlendi. CIN I’de %18.2, CIN II’de %14.3, CIN III’te %52.6, iyi diferansiye SHK’de %90.0, orta derecede diferansiye SHK’de %85,7, az diferansiye SHK’de %81,8 ve nonneoplastik serviks uteride %5.6 oranında boyanma gösterdi. Tüm vakalar arasında p16 %74.1, Ki-67 %79.3, HR HPV %85.7, LR HPV %18.9 oranında boyanma gösterdi.

Sonuç: TNFAIP8’in SHK’lerde premalign lezyonlara göre daha fazla boyanmasıyla karsinogenezde rol oynayan prognostik bir belirteç olduğunu göstermektedir. Premalign lezyonlarının arasında en fazla CIN III’te boyanma oranıyla hastaların tanı ve prognozuyla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. LR/HR HPV ile  TNFAIP8’in aralarında malignite gelişimi açısından bir ilişki saptanmadı. Ayrıca TNFAIP8’in p16 ve Ki-67 boyanma oranlarıyla korele olmaması nedeniyle p16 ve Ki-67 gibi rutinde kullanılabilecek bir belirteç olmadığını düşündürmektedir.

Anahtar Sözcükler: Serviks uterinin skuamöz hücreli karsinomu, serviks uterinin premalign lezyonları, TNFAIP8, p16, Ki-67, Human papillomavirüs