Sıçanlarda oluşturulan kas yaralanmasında yalnız ve kombine uygulanan vitamin C, selenyum ve terapötik ultrason tedavisinin biyokimyasal ve histopatolojik etkilerinin araştırılması


TAT N. M. , Tülüce Y. , Kara M. , TAT A. M. , Özkol H.

XV. Ulusal Tıbbi Biyoloji ve Genetik Kongresi (uluslararası katılımlı), Muğla, Türkiye, 26 - 29 Ekim 2017, ss.238

  • Basıldığı Şehir: Muğla
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.238

Özet

Amaç: Bu çalışmada, deneysel olarak oluşturulan kas yaralanmasında ultrason tedavisi ile bazı antioksidan maddelerin tedavi etkinliği karşılaştırıldı. Gereç-Yöntem: Herbiri altı adet Wistar türü albino erkek sıçandan oluşan toplam 6 grup oluşturuldu. Bu gruplar kontrol (K), yalnız kesi (YK), ultrason (U), vitamin C (Vit C), selenyum (S) ve miks (M) olarak isimlendirildi. K grubu dışındaki bütün hayvanlarda gastroknemius kasının kesilmesi yoluyla kas yaralanması oluşturuldu. YK grubundaki sıçanlara tedavi uygulanmadı. Geriye kalan 4 gruptaki hayvanlara ise yaralanma oluşturulduktan 24 saat sonra 2 günde bir toplam 3 defa tedavi uygulandı. Bu gruplardaki sıçanlara terapötik ultrason tedavisi, vitamin C, selenyum ve bunların kombinasyonu sırayla uygulandı. Bulgular: YK grubu serum enzimleri yönünden K grubu ile kıyaslandığında CK, AST ve ALT aktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) artışlar görülürken neredeyse bütün tedavi gruplarında CK, ALT ve AST seviyesi K grubuna anlamlı olarak yaklaşmıştır (p<0.05). Gruplardaki TAS değişimlerinin anlamsız olduğu görüldü. TOS ve OSİ’nin YK grubunda arttığı, tedavi gruplarından S ve M’de ise azaldığı görüldü. Ancak değişimlerden sadece kas dokusunda bakılan TOS’un tedavi gruplarındaki düşüşünün istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulundu (p<0.05). MPO aktivitesi YK grubunda artmış, tedavi gruplarının neredeyse hepsinde azaltılmıştır. Bununla beraber sadece kan dokusu MPO enzim aktivitesinde, YK grubundaki artış ve tedavi gruplarından Vit C grubundaki azalış istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). İL-6 ve TNF-α değişimi ile histolojik bulgularda önemli bir fark olmadığı görülmüştür. Sonuç: Bu çalışma ultrason tedavisinin dışında vitamin C ve selenyum tedavilerinin de kas yaralanmasında faydalı olduğunu ortaya çıkarmıştır. Burada elde edilen bulguların desteklenmesi için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Objective: In this study, the efficiency of therapeutic ultrasound treatment and various antioxidant substances was compared in experimental muscular injury. Materials-Methods: Six groups each enclosing 6 Wistar albino male rats were constituted. These groups were control, only injury (OI), ultrasound (U), vitamin C (Vit C), selenium (S) and mix (M). Muscle injury was formed through laceration of gastrocnemius muscle in all groups except control. No treatment was performed in OI group. Treatment was applied three times every other day after 24 hours of injury in remaining four groups. Therapeutic ultrasound, vitamin C, selenium and combination of them was applied respectively to these groups. Results: While OI group compared to control in terms of serum enzymes, significant elevations of CK, AST and ALT were observed, these reversed to control values in almost all treatment groups (p<0.05). The shifts in TAS were insignificant. TOS and OSI increased in OI group and it decreased in S and M. However; among these alterations only TOS in muscle tissue was found to be statistically significant (p<0.05). While MPO activity increased in OI group, it decreased almost in the treatment groups. However only the increase on MPO in the blood tissues of OI group and the decrease in Vit C group were statistically significant (p<0.05). There were not any marked alteration IL-6, TNF-α and histological findings. Conclusion: This study revealed that besides ultrasound therapy, vitamin C and selenium supplementation are also useful in treatment of muscle injury. However further studies are needed to support these results.