Ömer Demirbağ’ın Dîvân’ındaki Şiirlerine Aşk, Âşık ve Mâşuk Kavramları Ekseninde Bir Bakış

Creative Commons License

Balta S.

Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.36, sa.3, ss.995-1005, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışmada günümüz şâirlerinden Ömer Demirbağ’ın Dîvân’ındaki şiirleri aşk, âşık ve mâşuk kavramları ekseninde incelenmiştir. Onun gazel nazım türüyle yazmış olduğu bu şiirleri dîvân şiiri geleneğinin günümüzdeki devamı niteliğindedir. Her ne kadar dîvân şiiri geleneğinin akamete uğradığı görüşü iddia edilse de bu gelenek esasen hiçbir kesintiye uğramaksızın hâlâ devam etmektedir. Nitekim Ömer Demirbağ’ın Dîvân’ındaki incelediğimiz şiirleri bu gerçeği ispatlar niteliktedir. Anlatım ve üslup zarafeti açısından bakıldığında, şiirlerdeki içerik ve hayal unsurları bir özgünlük taşımakta ve şairin hâlini dışa vurmaktadır. Demirbağ, şiirinin merkezine aşkı konumlandırarak aşk-âşık-mâşuk üçgeninde gezinmiştir. Bizzat kendisi bir aşk insanı olarak mâşukuna olan aşkını kendi gönül dünyâsına, hâline ve mîzacına göre hayal sınırlarının ufuklarında dolaşarak dile getirmiştir. Şiirlerine kadim zamanların zevkini de aktarır. Şiirinde mahlas kullanmayan şâirin Türk şiirinin yeni bir nefes almasına katkıda bulunduğunu söylememiz abartı olmaz. Bu çalışma, incelediğimiz şiirler muhtevasınca verilen örnekler üzerinden onun edebî alandaki duygularını ve yaklaşımlarını ortaya çıkarmaya yönelik bir araştırma olarak değerlendirilebilir.