The Back Mutation in Amitav Ghosh’s The Hungry Tide


Creative Commons License

Yıldız F.

SELÇUK ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ DERGİSİ, ss.193-198, 2014 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Basım Tarihi: 2014
  • Dergi Adı: SELÇUK ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ DERGİSİ
  • Sayfa Sayıları: ss.193-198

Özet

ÖZET
Bu çalışma ailesiyle birlikte Amerika’ya göç etmiş Piyali Roy karakterinin öze dönüş sürecini ele almaktadır. Bir başka ülkeye
göç etmenin arkasında yatan çeşitli nedenler vardır. Sömürgecilik akımı da bu nedenler arasında yer almaktadır. Sömürgecilik
sonrası edebi akım yazarlarından biri olan Amitav Ghosh, The Hungry Tide adlı çalışmasında sömürü sonrası süreçteki bir olayı ele
alır. Göçmenlik sonrası kültürel çatışma sonucu Piya’nın kendi öz değerlerine ve anadiline yabancılaştığı görülür. Bir sitolog olarak
çalışan Piya, özel bir cins olan nehir yunus balıklarını incelemek üzere Bengal Körfezine gelir. Bulunduğu ortamda deri rengi
dışında, tam bir Amerikalı olarak göze çarpar. Duruşu, hareketi ve giyimiyle Bengal kültürüyle ilgisiz görünmektedir. Kendi
kültürüne yabancı olan Piya, anadili olan Bengal dilini de bilmemektedir. Bengal dilini bilmemekle birlikte bu dile ve bu kültürün
tüm öğelerine yabancılık hisseder. Bu durumdan rahatsız değildir. Aksine Bengal ile ilgili öğelerle özdeşleşmekten de hoşlanmaz.
Bengal’de bir yabancı gibidir ve bu durumdan dolayı mutludur. Piya’nın The Hungry Tide boyunca Bengal’de yaşadığı maceralar ve
Fokir adlı bir köylü balıkçıyla arkadaşlığı, kendi karakterinde önemli değişikliklerin olmasına neden olur. Romanın başındaki Piya
ile romanın sonundaki Piya birbirinden çok farklıdır. Kendi anadilini, kültürünü ve geleneğini yadsıyan bir karakter, kendi öz
değerleriyle barışan ve kucaklayan bir karaktere dönüşür. Bu çalışma bu değişimi ‘öze dönüş’ olarak adlandırır. Amitav Ghosh’un
böyle bir amacı ifade eden herhangi açık bir ifadesinin bulunmamasına karşın, romandaki genel çerçeve ve yaklaşım bilinçaltında
böyle bir kasıt taşıyor olabileceği izlenimi vermektedir. Bu yaklaşımıyla bir bireyin başka bir kültürde yaşama durumunda
kalmasının, kendi kültürüne ve diline yaklaşımında bir engel oluşturmaması gerektiğini savunur. The Hungry Tide’ın sonunda
Piya’nın ulaşmış olduğu dinginlik, yaşamına yeni bir sayfa açma kararlılığı kendisindeki ‘öze dönüşün’ göstergeleridir. Romanın
başında kültürüne yabancılaştığı için bazen zor ve bazen gülünç duruma düşen Piya, romanın sonunda Ghosh tarafından erdemlibir karaktere büründürülerek ödüllendirilir. Sonuç olarak Ghosh’un verdiği mesaj her durum ve koşulda geleneksel ve kültürel
değerlerin korunması gerektiği yönündedir.
Anahtar Kelimeler: Göçmenlik, Kültür, Anadil, Öze dönüş.

ABSTRACT
This study aims to focus on the back mutation process of the protagonist, Piyali Roy. Piya has migrated to United States with
her family during the post colonization process. There are many motives that lie behind the migration to another country.
Colonization process also has a role in the practice of migration. As a postcolonial writer Ghosh, represents a story that takes
place after the colonization process. As a result of migration the cultural conflicts causes some problems in Piya’s approach to her
original culture and language. At the beginning of the novel she appears as a young American who is on a work trip. She works as
a cetologist in other words she is a researcher of marine animals. She is back to her country of origin, Bengal, to work on a special
species of dolphins. In a Bengali setting, excluding her skin color, she appears as a complete American. She does not look Indian.
Her foreignness is stamped in her posture, the way she stands, she moves and her appearance seems out of place. She seems lost
in the setting until she meets the deuteragonist, Kanai Dutt. As the two characters start a dialogue it becomes clear that Piya is
ignorant of her mother tongue. She is given a Bengali name but she does not know the language. She does not show any interest
in intimacy to Bengali. It indicates that she has forged some barriers between her identity and the mother tongue. Piya has
internalized the concept of being an American citizen. She is reluctant to be identified with any Bengali element. She feels as a
foreigner in Bengal and somehow she is contended with this feeling. Piya’s adventure in Bengal and her friendship with Fokir
causes profound changes in her character. The Piya at the beginning and the Piya at the end of the story are totally different from
each other. At first a character that ignores her mother tongue, culture and tradition is on the scene. But by the end of The Hungry
Tide, Piya appears with a serene soul. She has made peace with her cultural values. She is willing to embrace her mother tongue
and culture. This study names Piya’s metamorphosis as ‘back mutation’. Though there is not any expression of Ghosh which
indicates this intention evidently. But the general frame of the story represents the possibility of such a subconscious intention. A
person can be assimilated in a new culture. But in respect to the case of Piya, it can be suggested that Ghosh has an inner reaction
to the concept of turning back to original values and culture. The peaceful end of the story, Piya’s decent state of mind and her
determination to start a new life in her culture can support this claim. As her back mutation completes, she embraces her cultural
values and as a result Ghosh graces her with a decent place. As a conclusion it can be claimed that one of the most important
messages that Ghosh gives in The Hungry Tide is conservation of traditional and cultural values.
Keywords: Migration, Culture, Mother tongue, Back mutation.
The type of research: Research
Amitav Ghosh’un