TÜRKİYE’DE ENFLASYONUN VE İSTİHDAMIN ÖDENMEMİŞ BİREYSEL KREDİ KARTI TASFİYE TUTARLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
ICDBME-2026 6. Uluslararası Dijital İşletme, Yönetim ve Ekonomi Kongresi, Mersin, Türkiye, 25 - 26 Eylül 2026, ss.119-120, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Doi Numarası: 10.58830/ozgur.pub1451
- Basıldığı Şehir: Mersin
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.119-120
- Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de hanehalkı tüketim harcamalarında kredi kartlarının belirgin rolünden hareketle, bireysel kredi kartı borçlarının sürdürülebilirliğini makroekonomik bir perspektiften incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede, enflasyon ve istihdam koşullarındaki dalgalanmaların tasfiye olunacak bireysel kredi kartı borç tutarı üzerindeki etkileri ampirik olarak analiz edilmektedir. Analiz, 2015 Haziran–2025 Eylül arasını kapsayan aylık veri setine dayanmaktadır. Değişkenler arasındaki uzun dönem ilişkileri, öncelikle Maki eşbütünleşme testi kullanılarak araştırılmıştır. Eşbütünleşme ilişkisinin varlığı belirlendikten sonra uzun dönem katsayı tahminleri elde edilmiş ve nedenselliğin yönü Fourier Toda–Yamamoto nedensellik testi aracılığıyla değerlendirilmiştir. Ampirik bulgular, tüketici fiyat endeksinde meydana gelen %1’lik bir artışın tasfiye olunacak bireysel kredi kartı borç tutarında yaklaşık %1,44’lük bir artışa yol açtığını göstermektedir. Buna karşılık, istihdamdaki %1’lik artışın tasfiye tutarında yaklaşık %2,98 oranında kayda değer bir azalışla ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca nedensellik analizi, istihdamdan bireysel kredi kartı borçlarına doğru tek yönlü bir nedensel ilişkinin varlığını ortaya koyarken, enflasyonun incelenen çerçevede istatistiksel olarak anlamlı bir nedensel etki sergilemediğini göstermektedir. Genel olarak sonuçlar, enflasyonist baskıların hanehalkının borç geri ödeme yükünü artırma eğiliminde olması nedeniyle fiyat istikrarını önceleyen para politikalarının kritik önemini vurgulamaktadır. Buna ek olarak, istihdam artışının kredi kartı borçlarının geri ödeme kapasitesi üzerindeki güçlü azaltıcı etkisi, işgücü piyasası politikalarının daha geniş bir finansal istikrar gündemiyle bütünleşik biçimde ele alınması gerektiğine işaret etmektedir. Bu doğrultuda, istihdamı destekleyen politikalar, hanehalklarının düzenli gelir akışını ve harcanabilir gelir düzeyini artırarak tüketim ve borç ödeme davranışlarında istikrar sağlayan ve böylece kredi kartı borçlarını geri ödeme kapasitelerini güçlendiren önemli bir politika mekanizması olarak değerlendirilmektedir.