MUNZUR 3. ULUSLARARASI BİLİMSEL ARAŞTIRMALAR VE İNOVASYON KONGRESİ, Tunceli, Türkiye, 2 - 03 Mayıs 2026, ss.1-8, (Tam Metin Bildiri)
Isparta
Açısı, Batı Anadolu genişleme rejimi ile Helenik-Kıbrıs yayı etkisinin yanı
sıra batıda Likya napları ile doğuda Beyşehir-Hoyran napları arasındaki
karmaşık yapısal ilişkiler nedeniyle jeodinamik açıdan önemli bir geçiş
zonudur. Manyetik anomaliler, yalnızca litolojik farklılıkları değil, aynı
zamanda derin yapısal süreksizlikleri, gömülü fayları ve magmatik kökenli
birimleri ortaya koyabilen etkili ve güvenilir jeofizik yöntemlerdendir. Bu
çalışmada, 2 yay-dakikalık çözünürlüğe sahip EMAG2 veri setinden elde edilen
manyetik anomali dağılımları kullanılarak Isparta Açısı’nın yapısal ve jeolojik
özellikleri bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, manyetik
anomalilerin mekânsal dağılımı analiz edilmiş ve bu anomalilerden türetilen tektonik
yapılar aracılığıyla bölgenin manyetik imzası spektral analiz teknikleriyle
incelenmiştir. Verilere uygulanan kutba indirgeme (RTP) ve çeşitli veri işleme
teknikleri sonucunda elde edilen haritaların jeolojik verilerle entegrasyonu,
başlıca anomali kaynaklarının belirlenmesine önemli katkı sağlamıştır. Manyetik
anomali örüntüleri ve dokusal özellikler, anomalilerin büyük ölçüde gömülü
jeolojik cisimler, fay sistemleri, ofiyolitik ve magmatik birimler ile temel
kayanın manyetik özelliklerindeki yanal değişimlerle ilişkili olduğunu
göstermektedir. Geleneksel sınır belirleme yöntemleri ile manyetik kaynakların
konumları ve yapısal süreksizlikler ortaya konulmuş, farklı manyetik
karakterlere sahip bölgeler ayırt edilerek bunların jeolojik ve tektonik çerçeve
ile uyumu değerlendirilmiştir. Elde edilen ilksel sonuçlar, yüksek manyetik
anomalilerin çoğunlukla fay zonları ve mafik/ofiyolitik kayaçlarla ilişkili
olduğunu, düşük anomalilerin ise sedimanter havzalar ve düşük manyetik
duyarlılığa sahip platform birimlerini temsil ettiğini ortaya koymaktadır.
Manyetik gradyanlardaki belirgin süreksizliklerin Fethiye-Burdur fay zonu,
Simav, Eskişehir Fay Zonu, Yenice Fay Zonu, Beyşehir ve Kırkkavak fayları ile
uyum göstermesi, bu yapıların derin kabuksal sürekliliğine işaret etmektedir.
Sonuç olarak, Isparta Açısı’nın yalnızca yüzey morfotektoniği ile sınırlı
olmayan, derin yapısal unsurlar tarafından kontrol edilen karmaşık bir tektonik
yapı niteliği taşıdığı ortaya konulmuştur.