Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Kapsamında Dijital Araçların Eğitimdeki Rolü: Öğretmen ve Yönetici Deneyimleri

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, dijitalleşmeyi yalnızca teknik bir dönüşüm süreci olarak değil, eğitimde kaliteyi artırmayı ve geleceğin okul modelini şekillendirmeyi amaçlayan stratejik bir araç olarak ele almaktadır. Alanyazında dijital araçların eğitimdeki rolü yaygın biçimde incelenmiş olsa da bu çalışmalar çoğunlukla genel eğitim teknolojileri çerçevesinde ele alınmakta; Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin dijital vizyonunun sahadaki öğretmenler ve okul yöneticileri tarafından nasıl algılandığına ve uygulandığına ilişkin araştırmalar sınırlı kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında dijital eğitim araçlarının öğretim ve yönetim süreçlerindeki rolünü öğretmen ve okul yöneticilerinin deneyimleri üzerinden incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle kurgulanan araştırmada, farklı kademelerde görev yapan öğretmen ve yöneticilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler betimsel ve içerik analizi yöntemleriyle çözümlenmiştir. Bulgular, dijital araçların öğretmenler açısından ders planlama, öğretim etkinlikleri tasarlama ve öğretim süreçlerini destekleme noktasında önemli katkılar sunduğunu göstermektedir. Buna karşılık yöneticilerin dijital araç kullanımının daha sınırlı olduğu ve ağırlıklı olarak iletişim, koordinasyon ve kriz yönetimi süreçlerinde yoğunlaştığı belirlenmiştir. Ayrıca teknik destek eksikliği, dijital okuryazarlık yetersizlikleri ve artan iş yükü gibi unsurlar dijitalleşme sürecindeki temel engeller olarak öne çıkmaktadır. Çalışma, eğitimde dijitalleşmenin öğretmen ve yönetici deneyimlerini merkeze alan bütüncül bir yaklaşımla ele alınmasının gerekliliğini vurgulamakta ve elde edilen bulguların geleceğin okul modelinin şekillenmesine ve ulusal düzeyde eğitim politikalarına katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.